زردچوبه گیاهی ضد سرطان و کاهنده چربی و قند خون بالاست.
نتایج یک مطالعه حاکی از آن است که ماده موثره و دیگر ترکیبات موجود در ریزوم(ساقه زیرزمینی) زردچوبه دارای اثرات فارماکولوژیک متعدد از جمله ضد رادیکال آزاد، ضد التهاب، ضد سرطان و کاهنده چربی و قند خون بالا و اثر بر سیستم ایمنی در تحقیقات آزمایشگاهی و بعضاً بالینی است.
دکتر حسن فلاح حسینی استادیار پژوهشی گروه داروشناسی و طب کاربردی پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی کرج در یک مقاله مروری، اثرات فارماکولوژی ریزوم گیاه زردچوبه و ماده موثره آن کورکامین را بررسی کرد.
زردچوبه در کشورهای آسیایی از گذشته‌های دور کاربرد غذایی و دارویی دارد. در طب سنتی این کشورها زردچوبه در اختلالات گوارشی و کبدی، رفع سنگ کلیه، درد مفاصل و اختلالات قاعدگی مصرف می شود.
در آزمایش‌های حیوانی و انسانی تجویز زردچوبه در بهبود بیماری‌های متعددی موثر بوده است. زردچوبه یک ماده با خواص ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی قوی است. این خواص زردچوبه باعث شده است که مصرف آن در بیماری‌های گوارشی، کبدی، سرطان، آرتریت، آلرژی، آسم، آترواسکلروز، آلزایمر و قندخون بالا مورد نظر قرار گیرد.

با توجه به کاربرد غذایی و دارویی و همچنین خواص فارماکولوژی ریزوم گیاه زردچوبه نیاز به بررسی اثرات فارماکولوژی ریزوم این گیاه جهت بهره‌برداری از آن در انجام تحقیقات بالینی احساس می‌شود.

همچنین با توجه به آنکه زردچوبه در طب سنتی در بیماری‌های متعدد تجویز می‌شود، به نظر می‌رسد که انجام تحقیقات بالینی روی این ماده در درمان بیماری‌های ذکر شده لازم باشد.

خواص درمانی و دارویی کرفس

برگ کرفس حاوی مقدار قابل توجهی ویتامین A (بتاکاروتن) است در حالی که ساقه ی آن منبع ویتامین های B6 ,B2 ،B1، ویتامین C و همچنین پتاسیم، اسید فولیک، کلسیم، منیزیم، آهن، فسفر، سدیم و چند نوع از اسیدهای امینه ضروری است.

هورمون های گیاهی موجود در کرفس به همراه روغن های ضروری آن نه تنها طعم معطری به کرفس می دهند، بلکه در کنار بقیه املاح و ویتامین ها کرفس را به معجونی تبدیل می نمایند که در حقیقت می تواند داروی هر دردی باشد.

آب کرفس و پوست و مو

از آن جایی که کرفس سرشار از انواع ویتامین ها از جمله ویتامین آ، ب و ث می باشد و در آن املاح نیز به مقدار زیاد نهفته است می تواند مکمل خوبی برای زیبایی پوست و مو نیز باشد.

شما با نوشیدن یک لیوان آب کرفس فقط دو یا سه روز در هفته نه تنها می توانید به سلامتی قلب، معده و روده های تان کمک کنید بلکه اگر این کار برای شما مثل یک عادت شود علاوه بر سلامتی اندام های مهم درونی خود به شادابی و جوان نگه داشتن پوست و موی تان نیز کمک کرده اید و اثرات مفید آن را در همان روزهای اول خواهید دید.

ویتامین C و انواع ویتامین های B موجود در آب کرفس برای از بین بردن جوش ها و لکه ها و کلسیم موجود در آن سبب رشد و ترمیم مو و ناخن ها خواهد شد و علاوه بر آن آب کرفس میل تان را به خوراکی های شیرین و انواع شیرینی ها که عامل مهمی در جوش زدن و ایجاد لکه ها خواهند بود کم کرده و شما را در داشتن پوستی بدون جوش و سالم و زیبا یاری خواهد کرد.

آب کرفس و فشار خون:

تحقیقات نشان می ‌دهد مصرف روزانه ی آب کرفس به مدت یک هفته، تاثیر فوق‌ العاده‌ ای روی پایین آوردن فشارخون خواهد داشت. آب کرفس مُدر است؛ پتاسیم و سدیم موجود در آب کرفس تنظیم کننده‌ های قوی مایعات بدن هستند و به تولید ادرار کمک می‌ کنند و بدن را از وجود مایعات اضافی خلاص می‌ کنند.

ماده شیمیایی Phthalides موجود در کرفس سبب آرامش بافت ها و ماهیچه های بدن و عروق می گردد و نرمی و انعطاف مخصوصی به آن ها می دهد. به همین جهت خون به آسانی در عروق گردش کرده و به تمام بافت ها می رسد. در ضمن این ماده شیمیایی سبب کاهش ترشح هورمون استرس در بدن نیز می شود.

جالب این که در موقع مصرف مداوم آب کرفس فشار خون در حد طبیعی باقی می ماند و بیشتر از آن کاهش نمی یابد که خود یکی از شگفتی های طبیعت این سبزی است.
آب کرفس

آب کرفس و سرطان:

طبق یافته‌ های محققان در دانشگاه نیوجرسی، کرفس دارای ترکیباتی است که از پخش سلول‌ های سرطانی پیشگیری می‌ کند و دارای ترکیبی به نام استیلنیک(acetylenic) است که رشد سلول ‌های تومور را متوقف می‌ کند.

از طرفی به گزارش نچرال نیوز، لوتئولین(Luteolin) که به مقدار اندکی در نعناع و جعفری وجود دارد به میزان قابل ملاحظه ‌ای در کرفس وجود دارد که با دارا بودن آنتی‌ اکسیدان قوی می‌ تواند صدمات ناشی از تخریب سلولی را جبران کند.

آب کرفس حاوی هشت گروه از مواد ضد سرطان است.

آب کرفس و التهاب مفاصل:

آب این گیاه در موارد التهاب مفاصل و انقباض عضلانی ماهیچه استفاده می ‌شود و همچنین سختی التهابات در بیماری‌ هایی مانند آسم و آرتروز را کاهش می ‌دهد. از طرفی دانشمندان اعلام کرده‌ اند که کرفس با تأثیر فوق ‌العاده خود می ‌تواند بر مغز که هسته دستگاه عصبی است، تأثیر گذاشته و سیستم ایمنی بدن را تقویت کند؛ بدین ترتیب تورم و درد در نواحی مختلف بدن که حاکی از عملکرد ناموفق سیستم دفاعی است کاهش می ‌یابد و بیماری‌ هایی مانند نقرس و تورم‌ های مفصلی نیز خفیف ‌تر می‌ شود.

Polyacetylene موجود در کرفس و آب کرفس پر قدرت ترین ماده شیمیایی ضد التهاب بدن است و می تواند عوارض و دردهای مفاصل به خاطر روماتیسم یا آرتروز، آسم، نقرس و ناهنجاری های ریوی را کاهش دهد.

در یک بررسی جالبی بر روی آب کرفس معلوم شده که ماده شیمیایی Luteolin می تواند شروع و عملکرد عوارض التهاب را که در مغز سرانجام می گیرد کنترل و خنثی کند و در نهایت بدن را در برابر بروز التهاب محافظت کند.
آب کرفس و کلسترول:

تحقیقات نشان داده‌ اند که وجود ترکیب شیمیایی در کرفس، به نام بوتیل فتالید(Butylphthalide) باعث کاهش سطح کلسترول بد خون(LDL) می ‌شود.

آب کرفس و بی خوابی:

این سبزی به خاطر داشتن روغن های طبیعی و ضروری و املاح و ویتامین ها و هورمون های گیاهی سبب نوعی آرامش در بدن می شود و سیستم مغز و اعصاب را تسکین می دهد. به همین جهت خوردن کرفس به افرادی که دچار عوارض کم خوابی و بی خوابی هستند توصیه می شود.
آب کرفس

آب کرفس و کنترل وزن:

با مصرف روزانه آب کرفس، ولع خوردن شیرینی‌ جات، از بین می ‌رود. به عبارت دیگر طبیعت این سبزی به علت تمام نعمت های موجود در آن بر روی هورمون اشتها و گرایش به مواد قندی اثر گذاشته و در نهایت از زیاد شدن وزن بدن جلوگیری می کند.

آب کرفس و سنگ های مجاری ادراری:

مصرف آن به شدت به افراد درگیر با سنگ کلیه و سنگ‌ های مجاری ادراری توصیه می‌ شود.

آب کرفس از بین برنده ی قوی سموم بدن و به دنبال آن شکستن و حذف سنگ‌ ها در بدن می ‌شود.

آب کرفس و یبوست و هضم غذا:

برای این ‌که به روده‌ های خسته و پیر کمک شود، توصیه می‌ شود که هر روز یک لیوان عصاره کرفس مصرف شود. از این طریق روده به روش طبیعی تخلیه می ‌شود. دقت داشته باشید که در آبگیری حتما برگ‌ ها را همیشه مصرف نمایید.

آب کرفس به علت داشتن املاح و ویتامین ها و همچنین فیبر با کیفیت بالا از بروز یبوست جلوگیری می کند و حرکت روده ها را تنظیم می کند، در این صورت مصرف مقداری کرفس به همراه وعده های غذایی می تواند موجب بالا رفتن قدرت هضم و جذب غذا شده و مقدار زیادتری از مواد غذایی موجود در رژیم غذایی را از طریق جدار روده وارد سیستم خون و لنف کرده تا در سوخت و ساز پیچیده آن ها در سلول ها موثر باشد.

گزافه‌ گویی نیست اگر خیار را به عنوان یک عصای جادویی برای درمان انواع مشکلات پوستی معرفی کرد.
پوست، علاوه بر زیبایی از ورود هرگونه آسیبی به اعضای داخلی و خارجی بدن محافظت  می کند. 
حدود ۹۰ درصد از وزن خیار را آب تشکیل می دهد و به این خاطر به عنوان یک خنک کننده به کار می رود.

خیار برای چشم

خیار به کاهش تورم دور چشم و نیز حلقه‌ های تیره ی زیر چشم کمک می‌ کند و در اکثر نقاط دنیا مردم از این نوع درمان به صورت وسیعی استفاده می کنند.
شما می توانید از خیار به عنوان یک دستمال بسیار شگفت انگیز و طبیعی برای رفع ‌‌پُف ‌کردگی دور چشم‌ ها و خستگی آن ها همراه با آرامش کامل استفاده کنید.
این دستمال های طبیعی پس از یک روز سخت کاری واقعا معجزه می‌ کنند.

خیار برای پوست

اگر پوستی شاداب می‌ خواهید، خیار راه حل شما است. چون خیار و پوست سطح یکسانی از هیدروژن را تقسیم می ‌کنند، پوشش کل نواحی تحت درمان برای خیار راحت تر است و به این ترتیب پوست شما نرم و لطیف تر از هر زمانی می ‌شود و به آرامش می ‌رسید.
از آب خیار نیز می توانید برای بهبود پوست تان استفاده کنید.
به خاطر اثرات خنک کننده خیار، می ‌توان از آن به عنوان عصای جادویی برای درمان تمام مشکلات پوستیاستفاده کرد و به‌‌‌ خاطرخاصیت پاک کننده اش پوست را بسیار نرم و لطیف می کند.

به نام خدا

مقدمه

دردنیا گونه های متعددی از کبک وجود دارد که معروفترین آنها عبارتند از: کبک چوکر (Alectoris Chukar) ،

کبک صخره ای (Alectoris graeca) و کبک پاقرمز اروپایی (Alectoris rufa) . البته همه کبک ها پاقرمر هستند.

گونه های موجود در کشور ما بیشتر از نوع چوکر (Chukar) میباشند.

از دیرباز در بسیار ی از کشور ها پرورش و نگهداری پرندگانی از قبیل قرقاول، بوقلمون و کبک، علاوه بر پرورش مرغ جهت تامین گوشت مصرفی انسان به ویژه جهت سلیقه های خاص متداول بوده است.

در پاره ای از کشور ها نیز پرورش متراکم تعدادی از پرندگان وحشی نظیر کبک متداول شده است. صنعت تولید و تکثیر و پرورش کبک در ایران حدود سه سال است که توسط تعداد انگشت شماری از دوستداران شکار و طبیعت آغاز شده و دوستان پرورش دهنده موفق به تولید و تکثیر کبک ایرانی نیز گسته اند، و تجارب خوبی در این زمینه کسب کرده اند. در حال حاضر مزارعی در استانهای فارس، کرمان، سمنان، گلستان و اصفهان به این فعالیت مشغول میباشند.

خصوصیات ظاهری

کبک پرنده ای است زیبا و خوش خوان که در طبیعت، در دامنه کوهها و شیب های کوهستانی، صخره ها و تپه ماهور ها زندگی میکند.

به هنگام احساس خطر، از کوهها به سرعت بالا می دود و معمولا این کار را به پرواز ترجیح میدهد. گوشت این پرنده بسیار خوشمزه و به لحاظ ارزش غذایی نسبت به دیگر طیور از موقعیت ممتازی برخوردار است.

این پرنده معمولا دارای پوششی با پرهای خاکستری است و گلولی نخودی رنگ با نوار حاشیه های پهن سیاه بوده و از زیر شکم و پهلو ها خالهای کشیده زیبایی به چشم می خورد. پاها و منقارش سرخ رنگ است و نر و ماده لحاظ شکل ظاهری تفاوت چندتنی با یکدیگر ندارند.

کبک نر به طور عمومی بزرگتر از ماده میشود، در حالی که سر ماده بیضی شکل میباشد، هم کبک ماده و هم نر در پشت پاها بر آمدگی شبیه میخ دارند که در نرها برآمدگی بزرگتر میباشد.

وزن پرنده نر حدود 540 گرم و وزن ماده حدود 500 گرم میشود.

در طبیعت حدود 15-12 عدد تخم میگذارد اما با پیش بینی های خاص این تعداد در بستر به حدود 40 عدد میرسد و این امر از اهمیتی ویطه در پرورش این پرنده و تولید آن برخوردار است.

قد پرنده حدود 35 سانتیمتر است و در اواخر زمستان جفت گیری میکند. در این هنگام گله از هم متلاشی شده و هر نر وماده با هم بصورت جفت زندگی میکنند و تا پایان ایام جوجه کشی باهم میمانند و حتی گاهی پرنده نر روی تخم ها میخوابد.

گوشت کبک

گوشت این پرنده از گوشتهای بسیار سودمند و لذیذ است اگرچه دسترسی به آن حد اقل در حال حاضر درکشور ما برای همه مهیا نیست. ویژگیهای گوشت این پرنده به شرح زیر است :

در هر صد گرم گوشت کبک 24.5 گرم آلبومین، 1.4 گرم چربی و حدود 1 تا 1.5 گرم مواد معدنی وجود دارد.

وجود مقدار زیادی از مواد معدنی در گوشت کبک نشان دهنده ارزش حیاتی آن است. مقدار پتاسیم این گوشت زیاد است و کلسیم، فسفر، منیزیم، آهن و گوگرد موجود در آن نیز بدن را تامین میکند.

کانی های موجود در گوشت کبک به خوبی جذب بدن میشود و به همین جهت در این زمینه مواد مورد نیاز بدن را در دسترس سلول قرار میدهد.

گوشت کبک برای همه افراد اعم از کودک و سالمند، غذایی سالم و سلامت بخش است. گوشت کبک کمتر تولید اسید اوریک میکند، فعالیت کلیه را افزون میسازد و به دفع سموم بدن یاری فراوان میرساند. باتوجه به این ویژگی ها برای همه افراد و در مورد همه بیماریها، غذایی خوب و موثر است.

تکثیر و پرورش

تکثیر کبک بطور کلی آسان میباشد. در صورتی که پرنده های سالمی در اختیار داشته باشیم و مدیریت معقولی اعمال شود.

اولین نکته گرفتن پرنده هایی است که جهت همین امر در مزارع تکثیر و پرورش تولید شده اند. مطلوب ترین زمان برای علامت گذاری جهت تربیت در طول 72 ساعت نخست خارج شدن از تخم است. اولین مراحل جوجه کشی تربیت الگوهایی هستند برای رام کردن یا پرواز کردن . رام کردن در مورد پرنده های گوشتی نیز صادق میباشد.

تشخیص جنسیت

در نظر اول کبک نر وماده در رنگ، نشانه و ظاهر عمومی یکسان به نظر میرسند. اما تفاوتهای آشکار اندکی نیز وجود دارند :

پاها اندکی متفاوت هستند. کبک نر پای قویتر و پولکهای منظم تری نسبت به ماده دارد. هر دوی آنها برآمدگی سیخ مانندی در پشت پا دارند ولی این برآمدگی در جنس نر بزرگتر از ماده است. نر ها به طور عمومی بزرگتر از ماده ها هستند. سر نرها گرد و ماده ها بیضی شکل میباشد. گردن کبک نر معمولا باریکتر و سخت تر از کبک ماده است.

اگر با راههای فوق موفق به تعیین جنسیت پرنده نشده اید میتوانید به تفاوت آنها از نظر منافذ جنسی متوسل شوید.

جفتگیری

دو سبک برای جفتگیری کبک ها وجود دارد، آنها میتوانند دو به دو در قفسهای جداگانه جفتگیری نمایند. راه حا ساده تر که زحمت نگهداری را به حد اقل میرساند نگهداری پرندگان نر و ماده به نسبت 1 به 3 یا 1 به 4 و بطور جمعی است. ناگفته نماند که در سیستم جفتگیری دو تایی تعدتد تخم ها حدود 60 عدد و در جمعی حدود 40 عدد در فصل تخم گذاری میباشد.

جمع کردن و ذخیره سازی تخم ها

در صورت استفاده از آشیانه های دسته جمعی، تخم کبکها باید حد اقل 4 بار در روز جمع آوری شود. تخمها پس از تمیز کردن حد اکثر تا دوهفته در دمای 15 درجه سانتی گراد و رطوبت حدود 75% نگهداری میکنند. و بهتر است روزی دو بار آنها را تحت زاویه 45 درجه بچرخانید. تخمهایی که بیش از 14 روز نگهداری میشوند امکان جوجه شدن کمتری دارند و دو روز دیرتر از تخم بیرون می آیند. طول دوره جوجه کشی پرنده مذکور 25-23 روز می باشد، شرایط ماشین جوجه کشی باید مطابق جدول زیر باشد: 

پس از در آمدن جوجه ها از تخم معمولا 24 ساعت در داخل دستگاهها نگهداری میشوند تا کاملا خشک شوند.

پس از انتقال جوجه ها به مکانهایی که قبلا بطور کامل ضد عفونی شده است، ابتدا با استفاده از لامپهای حرارتی دمای محل را برای سه روز اول حدود 33 درجه سانتی گراد نگه میداریم و هر سه روز دما را یک درجه کم می کنیم تا به دمای 21 درجه برسد و این دما را تا هنگام جوجه بودن حفظ میکنیم.

نور مورد نیاز در طول روز توسط پنجره های تعبیه شده در سالن تامین میشود و در هنگام شب به ازای هر متر مربع 3 – 5/2 وات نور استفاده میشود.

دوره رشد پرنده از روز تولد به طور متوسط 5 ماه می باشد که نسبت به مرغ و بلدرچین به 3 برابر میرسد و به همین دلیل قیمت/ظرفیت واحد آن نسبت به دیگر طیور تجاری بالاتر خواهد بود.

بعد از 5-4 هفتگی امکان انتقال جوجه به فضای باز سرپوشیده وجود دارد.

دوران جوجه بودن

جوجه های کبک در نوزادی مانند جوجه های بلدرچین و قرقاول می باشند. جوجه کبکها برای ابتلا به بیماریها و انگلها مستعد هستند. جای غذا و محفظه های آبخوری باید در اولین روز مهیا و بهداشتی شده باشد.

آنتی بیوتیک ها و دارو های پیشگیری کننده بسیار مفید هستند. دارو ها را میتوان در آب و غذا و حتی در آبخوری های اتوماتیک و برابر با نسبت های داده شده از سوی تولید کننده مخلوط نمود.

جوجه ها برای توده شده بسیار مستعد هستند. این مسئله باید مورد توجه مدیریت مزرعه باشد که دلیل روی هم جمع شدن آنها چیست؟

جوجه ها اگر سردشان باشد یا ترسیده باشند، روی هم جمع میشوند. توجه زیادی به پرنده کنید و ببینید که آنه منطقه راحت خود را بدون ازدحام و تجمع انتخاب کنند. حمام خاک برای اهداف مهمی کارآمد است. این کار به آراستن و صاف کردن پر ها و برطرف کردن انگلهای خارجی کمک میکند. اگر پرندگان از انگلهای خارجی در رنج هستند میتوانید پودر های مخصوص به خاک اضافه کنید.

تغذیه

کبکها باید نخستین تغذیه خود را با 28% پروتئین آغاز کنند. این جیره غذایی در طول  سه تا شش هفتگی به تدریج تبدیل به 24% میشود. و سپس تا مرحله بلوغ و دوران نگهداری به 17% میرسد.

این پرندگان پس از 24 ساعت خروج از تخم، باید تغذیه را شروع کنند. جیره غذایی مشابه جیره مرغ گوشتی است. میزان احتیاجات غذایی پرنده در جیره پیش دان از لحاظ میزان انرژی حدود kg3100 است.

احتیاج غذایی در سنین مختلف:

میزانمواد معدنی مورد نیاز:

یک نمونه جیره پیش دان در نظر گرفته شده برای پرنده به شرح زیر میباشد:

واکسیناسیون:

معمولا در مراکز تولیدی که در حال حاضر مشاهده میشود تنها از دو نوع واکسن B1 و لاسوتا به شرح زیر استفاده میکنند :

·          واکسن B1 در سن یک هفتگی از طزیق آب آشامیدنی ( پس از تشنگی 4 ساعته) خورانده میشود.

تهیه و تنظیم : احسان مصلحی
پیرو شماره پیشین، در این قسمت به تشریح مواد معدنی مورد نیاز در بلدرچینهای ژاپنی می پردازیم:
...
مواد معدنی

علاوه بر پروتئین، كربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و ویتامین‌ها، بسیاری از دیگر عناصر بخشی از نیازهای غذایی بلدرچین را تشكیل می‌دهند. مواد معدنی را می‌توان به ریزمغذی‌ها و درشت مغذی‌ها تقسیم نمود. درشت‌مغذی‌ها در مقادیر بالا مورد نیاز هستند و اغلب عناصر اسید، باز یا ساختاری را تشكیل می‌دهند كه عبارتند از: كلسیم، فسفر، پتاسیم، منیزیوم، گوگرد و نمك. ریزمغذی‌ها در فعال سازی یا تكمیل آنزیم‌ها نقش دارند و عبارت اند از: كبالت، مس، ید، آهن، منگنز، سلنیوم و روی. مواد معدنی 3 تا 5% وزن بدن بلدرچین را تشكیل می‌دهند و چون قابل سنتز نیستند بایستی حتماً از جیره تأمین شوند.

كلسیم و فسفر

اعمال اصلی این دو نوع ماده معدنی ساخت استخوان‌های بدن است. كلسیم برای ترکیب روی پوست تخم ضروری است. در مورد كلسیم و فسفر فقط مقدار مهم نیست بلكه نسبت نیز دارای اهمیت می‌باشد. برای بلدرچین‌های در حال رشد جوان این نسبت 1 به 1 یا 2 به 1 خواهد بود. بلدرچین جوان نیازمند حداقل 8/0% جیره كلسیم و 45/0% فسفر قابل دسترس است در حالی كه برای بلدرچین تخم‌گذار این مقدار در مورد كلسیم به 5/2 تا 3% می‌رسد كه این عضو بخش اصلی پوسته را تشكیل می‌دهد.
مطالعات انجام شده اولیه، زمانیکه جیره حاوی 58/0 تا 18/1% فسفر خام و 44/0 تا 3/2% كلسیم بود، تا 6 هفتگی تفاوتی را در وزن بدن یا خاكستر استخوان نشان ندادند.
البته مطالعات بعدی نشان دادند كه 7/0% كلسیم برای بلدرچین در حال رشد كفایت می‌كند و میزان 9/4% رشد را به تأخیر می‌اندازد. همچنین بلدرچین در حال رشد و تخم‌گذار تا زمانی كه حاوی 8/0% ، 5/1% ، 6/2% یا 5/3% كلسیم باشد، از نظر تعادل كلسیمی در حالت مثبتی قرار دارد ولی میزان كلسیم بالاتر از 5/3% از قابلیت جوجه درآوری می‌كاهد.
مواد معدنی در بسیاری از اجزاء جیره یافت می‌شوند. پودرهای استخوان و گوشت و لبنیات منابع مناسبی از كلسیم و فسفر به شمار می‌آیند. همچنین می توان از پوسته صدف، آهك، دی کلسیم فسفات و كربنات كلسیم معمولی برای تأمین این عناصر در جیره غذایی استفاده کرد.

منیزیوم

منیزیوم یكی از اجزاء ضروری بافت و مایعات بدن است و یون ‌های این عنصر به عنوان فعال كننده آنزیم‌های مهم دخیل در متابولیسم مطرح هستند. در صورت فقدان در جیره، بلدرچین‌ها رشد بطنی پیدا می‌كنند ، دچار تشنج می‌شوند و سرانجام تلف خواهند شد. همچنین كمبود آن در جیره‌های بلدرچین‌های تخم‌گذار كاهش سریع تخم تولیدی را به همراه دارد. نیاز به منیزیوم mg/kg 300 تعیین می‌شود.
در مطالعات انجام شده میزان نیاز به منیزیوم برای بقا و رشد با افزودن mg/kg 150 منیزیوم یا mg/kg 50 به آب آشامیدنی تأمین گردیده است. سندرا و همكاران (1992) دریافتند كه اثرات زیانباری با مصرف یك هزار میلی‌گرم منیزیوم در هر كیلوگرم جیره خالص شده حاصل می‌گردد.
اجزاء طبیعی جیره حاوی مقادیر كافی منیزیوم هستند. برخی از انواع آهك (دولومیت‌ها) حاوی درصد بالایی از منیزیوم هستند و بایستی از آنها پرهیز نمود چرا كه خاصیت مسهلی دارند و در مصرف كلسیم اختلال ایجاد می‌كنند.

منگنز

كاركرد اصلی منگنز پیش‌گیری از وقوع پوكی استخوان است، وضعیتی كه در آن تاندون آشیل از شكاف پشت مفصل زانو حركت می‌كند و به طرف پشت و طرفین حركت می‌كند وجود این عنصر برای رشد طبیعی، تریب در پوسته تخم‌مرغ، تولید تخم و قابلیت جوجه‌ درآوردن ضروری است. این ماده به شكل سولفات و منگنز به جیره افزوده می‌گردد.

آهن، مس، كبالت

این عناصر كمیاب برای شكل‌گیری هموگلوبین ضروری هستند. كم‌خونی تغذیه‌ای ، زمانی رخ می‌دهد كه میزان این عناصر كم و اندك باشد. گلبول‌های قرمز خون حاوی آهن نیز هستند. پس از شكل‌گیری هموگلوبین، وجود مس برای استفاده از آهن ضروری است. مطالعات گزارش دادند كه نیازمندی بلدرچین ژاپنی به آهن و مس به ترتیب 120 و 5 میلی‌گرم/كیلوگرم براساس پروتئین سویای جدا شده توسط BDTA می‌باشد.
كبالت بخش لاینفكی از ویتامین B12 می‌باشد كه در شكل‌گیری هموگلوبین دخیل می‌باشد. مقدار این عناصر در جیره حالت بسیار حساسی دارد. مقادیر اضافی می‌تواند حالت سمی داشته باشد. معمولاً فقط مقدار اندكی به جیره افزوده می‌شوند. ماكووا و همكاران (1991) به مطالعه اثرات افزودن 50 ، 100، 250 و 500 میلی‌گرم سولفات كبالت به ازاء هر كیلوگرم جیره بر روی میزان B12 در كبد و روده كور پرداختند. غلظت B12 در موارد مصرف mg1200 سولفات كبالت در هر كیلوگرم جیره در بالاترین سطح ممكن بود.

سلنیوم

سلنیوم یكی از عناصر ضروری برای رشد بلدرچین حتّی در موارد وجود ویتامین E است. جیره‌های حاوی اسیدهای آمینه و mg100 دی ـ آلفا ـ توكوفرول استات در كیلوگرم بایستی 1/0 میلی‌گرم سلنیوم را به صورت سلنیت دریافت دارند تا بلدرچین بتواند به زندگی خود ادامه دهد.
اختلال تولید مثل در بلدرچین ژاپنی مصرف كننده جیوه حاوی مقادیر پایین سلینوم و ویتامین E از زمان خروج از تخم تا بلوغ مشاهده شده است. سرعت تخم‌گذاری و باروری تحت تأثیر واقع نمی‌شود اما قابلیت جوجه درآوری تخم‌های نطفه‌دار، زنده ماندن انواع نر و ماده بالغ و جوجه‌های تازه از تخم خارج شده كاهش نشان دادند. افزودن mg1 سلنیوم یا IU30 ویتامین E در هر كیلوگرم، از اختلال در تولید مثل جلوگیری می‌نماید. افزودن سلنیوم به جیره به میزان mg/kg2/0 از آترونی لوزالمعده پیش‌گیری می نماید.

روی

بلدرچینهای ژاپنی در برابر كمبود روی در جیره بسیار حساس هستند. كمبود روی در جوجه بلدرچین با كاهش رشد، پر درآوردن غیرطبیعی، اشكال در تنفس و عدم هماهنگی در حركات و كاهش خاكستر استخوان همراه است.
نیاز به روی جهت رشد طبیعی، پر درآوری مناسب و ... به mg/kg 25 جیره می‌باشد. پرندگانی که مقادیر اولیه 75 میلی‌گرم روی به ازای هر كیلوگرم را دریافت داشتند، بسیار بهتر از پرندگانی كه mg/kg25 روی مصرف كرده بودند رشد پیدا كردند. روی می‌تواند در استخوان ذخیره شود و در طول محرومیت از روی مورد استفاده قرار گیرد. كاهش در جذب روی در بلدرچین بالغ به دنبال مصرف مقادیر بالای كلسیم توسط كیندهولز و همكاران گزارش گردیده است.

نمك (كلرید سدیم)

وجود این ماده برای هضم پروتئین لازم است و علاوه بر این در تعادل اسید ـ باز هم دخالت دارد. بلدرچین های ژاپنی در حال رشد با مصرف یك جیره خالص حاوی 042/0 تا 051/0% سدیم، رشد نامناسب، تلفات بالا، تورم غده فوتلكیه، افزایش هماتوكریت و كاهش سدیم پلاسما را نشان دادند كه این موارد نشانگر اختلال در هموستاز مایعات و الكترولیت بدن است. مصرف سدیم به میران 1/0% این مشكلات را رفع نمود.
مواد غذایی طبیعی معمولاً نیازمند نمك هستند تا نیازهای بلدرچین به سدیم و كلر رفع شود و این ماده به طور معمول به مقادیر 25/0 تا 35/0% به جیره افزوده می شود. مصرف مقادیر بالای نمك اثرات مسهلی به دنبال دارد و سبب شل شدن مدفوع و ایجاد بستر خیس می‌گردد
+ نوشته شده در ساعت توسط شركت بلدرچین دماوند 77955451 | آرشیو نظرات
جیره پیشنهادی دانشگاه Mississippi State امریكا
راهنمای تغذیه ای پرورش بلدرچین باب وایت و ژاپنی كه بنا به درخواست دوستان در این مكان قرار گرفته
لازم به ذكر است كه بلدرچین باب وایت در ایران وجودندارد و بلدرچین های سفیدی كه در ایران موجود هست از نوع ژاپنی می باشد.(برای شناسایی بهتر نژادها به آرشیو مراجعه كنیید)

نیازهای غذائی در بلدرچینهای ژاپنی- بخش 1


INGREDIENT COMPOSITION OF GAME BIRD DIETS

(Expressed in table as percentages)*

Meat-type

BWQ
BWQ Coturnix

Ingredient
Starter
Finisher
Layer
Starter
Finisher
Breeder


Yellow Corn
58.00
67.93
60.89
49.75
65.59
63.47

Soybean Meal, 48%
37.23
27.30
28.50
42.95
29.13
25.93

Wheat Middlings
---
---
---
---
1.44
---


Limestone
1.84
1.87
7.17
1.13
.80
6.59

Dicalcium Phosphate
1.77
1.82
1.84
2.01
2.07
2.67

Salt
.56
.57
.44
.44
.42
.44


Feed Fat
---
---
.70
3.16
---
.39

dl-Methionine
.15
.06
.06
.11
.15
.11

Bacitracin
.05
.05
.05
.05
.05
.05


Coccidiostat
.05
.05
---
.05
---
---

Vitamin Premix
.25
.25
.25
.25
.25
.25

Mineral Premix
.10
.10
.10
.10
.10
.10

* Multiply each number by 20 to determine the amount of each ingredient necessary in each ton of diet





احتیاجات غذایی بلدرچین های زاپنی به صورت درصد یا میلیگرم و یا واحد های بین المللی در کیلوگرم

n
Energy base kcal ME/kg dieto

Starting & Growing

3,000
Breeding

3,000

1
Protein
%
24.0
20.0

2
Argenine
%
1.25
1.26

3
Glicine+serine
%
0.36
0.42

4
Histidine
%
0.88
0.90

5
Louoine
%
1.69
1.42

6
Lysine
%
1.30
1.15

7
Methionine+eysune
%
0.75
0.76

8
Methionine
%
0.50
0.45

9
Phenylanine+tyrosine
%
1.80
1.40

10
Phenylanine
%
0.96
0.78

11
Threonine
%
1.02
0.74

12
Tryptophan
%
0.22
0.19

13
Valine
%
0.95
0.92

14
Linoleic acid
%
1.0
1.0

15
Calcium
%
0.8
2.5

16
Phosphorus.available
%
0.45
0.55

17
Potassium
%
0.4
0.4

18
Magnesium
Mg
300
500

19
Sodium
%
0.15
0.15

20
Chlorine
%
0.20
0.15

21
Manganese
Mg
90
70

22
Zine
Mg
25
50

23
Iron
Mg
100
60

24
Copper
Mg
6
6

25
Iodine
Mg
0.3
0.3

26
Selenium
Mg
0.2
0.2

27
Vitamin A
IU
5.000
5.000

28
Vitamin D
ICU
1.200
1.200

29
Vitamin E
IU
12
25

30
Vitamin K
Mg
1
1

31
Biboflavin
Mg
4
4

32
Pantothenic acid
Mg
10
15

32
Niacin
Mg
40
20

33
Vitamin B12
Mg
0.003
0.003

34
Choline
Mg
2.000
1.500

35
Biotin
Mg
0.3
0.15

36
Folacin
Mg
1
1

37
thiamin
Mg
2
2

38
Pyridoxine
Mg
3
3



نیازهای غذائی در بلدرچینهای ژاپنی- بخش 1
نیازهای غذائی در بلدرچینهای ژاپنی- بخش 2

بخش 1

تهیه و تنظیم: احسان مصلحی

نیازهای غذایی بلدرچین‌های ژاپنی به‌طور گسترده‌ در بخش حیوان‌شناسی، دانشگاه ملی سنگاپور مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد غذایی تشكیل‌دهنده جیره بلدرچین عبارتند از: آب، پروتئین، كربوهیدرات، چربی، مواد معدنی و ویتامین‌ها.
اگرچه تمامی این اقلام ضروری هستند،‌ اما آب كافی، به عنوان مهم‌ترین ماده‌ غذایی محسوب می‌گردد. آب پاكیزه و تمیز بایستی به طور منظم و دائم به خصوص تحت شرایط گرم و مرطوب در اختیار پرندگان باشد. بلدرچین به حداقل 2 برابر وزن خویش نیاز به آب دارد. و برابر با وزن خویش نیازمند غذا بر حسب ماده خشك هستند. در صورت مصرف قدری نمك اضافی در جیره یا در فصول خشك سال میزان نیاز به آب نیز افزایش می‌یابد.
در این مقاله سعی شده نیازهای غذائی بلدرچینهای ژاپنی بویژه در مواد ضروری جیره تشریح گردد.

پروتئین
پروتئین، اسیدهای آمینه مورد نیاز برای رشد و تولید تخم را فراهم می‌آورد. نیازمندی‌های بلدرچین در زمینه پروتئین جیره تحت‌تأثیر میزان انرژی متابولیزه و سایر اجزاء مصرفی در ساخت جیره مصرفی بلدرچین قرار دارد. تحقیقات پیشین نشان داد كه گله‌های بلدرچین با موفقیت با مصرف جیره‌های استارتر بوقلمون حاوی حدود 28ـ21% پروتئین خام پرورش داده شده‌اند. پرفسور لی و همكاران نشان دادند كه برای جیره استارتر میزان پروتئین خام برابر با 21% مورد نیاز است كه می توان اندازه آن را تا 3 هفتگی به 20% كاهش داد.
پروتئین گران‌قیمت‌ترین ماده غذایی است و بایستی از منابع باكیفیت بالا تأمین شود. كیفیت پروتئین براساس اسیدهای آمینه تشكیل دهنده ماده غذایی و قابلیت دسترسی اسیدهای آمینه پس از هضم از دستگاه گوارش بلدرچین تعیین می‌شود. اسیدهای آمینه به عنوان اجزاء سازنده پروتئین‌ها محسوب می‌شوند از میان 19 اسیدآمینه مورد نیاز بلدرچین، 13 اسیدآمینه، انواع ضروری تلقی شده و بایستی از طریق جیره تأمین شوند و 6 اسیدآمینه نیز غیرضروری است چرا كه در بدن ساخته می‌شوند و لازم نیست كه ضرورتاً در داخل جیره باشند.
13 اسیدآمینه ضروری عبارتند از: آرژنین، سیستین، گلیسین،‌هیستیدین، ایزولوسین، لوسین، لیزین، متیونین، فنیل آلانین،‌ ترسوانین،‌ تریپتوفان،‌ ایتروزیی و روایس. مواد غذایی از لحاظ کیفی وکمی و از لحاظ اسیدهای آمینه با یكدیگر متفاوت اند. جیره بلدرچین عمدتاً از اقلام گیاهی تشكیل شده است. بهترین اقلام گیاهی مصرفی در جیره عبارتند از: ذرت، كنجاله سویا،‌سورگوم، برنج و سبوس گندم.
متیونین و لیزین اغلب به میزان اندكی در منابع گیاهی یافت می‌شوند اما به هر حال متیونین و لیزین سنتیك معمولاً برای متعادل كردن به تركیب اسیدهای آمینه به جیره افزوده می‌شوند.
در حالیکه اقلام حاوی پروتئین‌ مانند پودر ماهی، پودر گوشت و استخوان و غیره، منابع خوبی برای تامین اسیدهای آمینه ضروری تلقی می‌شوند اما اغلب گران‌قیمت‌تر از اقلام پروتئین گیاهی بوده و میزان مصرف کمتری دارند بعلاوه اینکه سایر مواردی نظیر امکان انتقال برخی بیماریها از طریق منابع پروتئین حیوانی موجب بروز محدودیتهائی در خصوص استفاده از این مواد می گردند.

انرژی
میزان غذای مصرفی به میزان انرژی قابل متابولیزه (ME) جیره، سن پرندگان، وضعیت تولید مثلی و دمای محیط بستگی دارد. در مناطق با آب و هوای معتدل انرژی مورد نیاز برای بلدرچینهای در حال رشد 2600 تا 3000 كیلوكالری انرژی متابولیزه در هر كیلوگرم گزارش شده است.
در حالی كه تحقیقات ما در شرایط حاره‌ای نشان داد كه میزان انرژی مورد نیاز 2800 كیلوكالری ME/kg در مورد بلدرچین‌های در حال رشد می‌باشد. كه برای بلدرچیـن‌های تخم‌گذار به 2550 كیلوكالری ME/kg بالغ می‌گردد.
اگر چه افزایش انرژی از 2600 تا 2800 كیلوكالری ME/kg بر وزن‌گیری اثری ندارد، ولی به طور قابل توجهی بر بهره‌وری جیره مصرفی تأثیر می‌گذارد چرا كه میزان جیره مصرفی به شدت كاهش می‌یابد.
منبع اصلی تأمین انرژی دانه‌های غلات هستند كه اجزاء اصلی جیره محسوب می‌شوند. در بیشتر جیره‌ها چربی‌های حیوانی و گیاهی نیز برای تامین مقادیر بالاتر انرژی مصرف می‌شوند.

ویتامین‌ها
ویتامین‌ها را می‌توان تحت دسته ویتامین‌های محلول در چربی (K, F, D, A) و محلول در آب (ب ـ كمپلكس) طبقه‌بندی نمود. بسیاری از ویتامین‌ها كاملاً پایداراند و گروهی نیز به سرعت در مواجه با گرما، نور خورشید یا هوا فاسد می‌شوند. بلدرچین‌های پرورشی در داخل سالن كاملاً به ویتامین‌های موجود در جیره غذایی وابسته‌اند كه بایستی با مقادیر و نسبت‌های صحیحی به كار گرفته شوند. چرا كه آنها به منابع طبیعی این مواد دسترسی ندارند.
كاركردهای اصلی ویتامین‌ها به شرح ذیل می‌باشد:

ویتامین A
ویژگی اساسی ویتامین ‌A كاركرد آن در اطمینان ‌بخشی به رشد كافی و به عنوان وسیله‌ای برای كمك به پرنده در مقاومت در برابر بیماری است. ویتامین A برای بینایی، تولید تخم‌مرغ و تولید مثل ضروری است. بلدرچین ‌های تخم‌گذار دریافت كننده مقادیر ناكافی ویتامین A ، تخم‌های كمتری می‌گذارند و تخم‌های گذاشته شده نیز اغلب به جوجه تبدیل نمی‌شوند. برای جوجه درآوری و باروری بهتر بلدرچین‌های ماده وجود IU 2500 ویتامین A به ازای هر كیلوگرم خوراک مورد نیاز می‌باشد همچنین قابلیت جوجه درآوردن و بقاء جوجه‌های تازه از تخم خارج شده با مصرف 3200 واحد بین‌المللی ویتامین A در هر كیلوگرم جیره ارتقاء خواهد یافت.
این ویتامین در بدن پرنده از مولكول‌های مولد خود یعنی كاروتن شكل می‌گیرد كه در سبزیجات و ذرت زرد یافت می‌شود. خرد كردن اقلام غذایی احتمال از بین رفتن و بی اثر شدن این ویتامین را در طول نگه‌داری تسریع می‌كند. به خصوص اگر محل نگه‌داری گرم و مرطوب باشد چرا كه تماس با هوا موجبات نابودی این ویتامین را فراهم می‌آورد. در نتیجه، صنعت تولید خوراك دام به ویتامین A دریافتی از طریق اقلام غذایی كفایت نمی‌كند. ویتامین A خشك یا پایدار شده برای برآورده‌سازی نیازهای پرنده به جیره افزوده می‌گردد. طبق مطالعات انجام گرفته افزودن 4000 واحد بین‌المللی ویتامین A به ازای هر كیلوگرم جیره برای رشد و تولید مثل مطلوب بلدرچین‌ها كفایت می‌كند.

ویتامین D
ویتامین D اشكال مختلفی دارد. امّا D2 و D3 مهم‌ترین اشكال موجود محسوب می ‌شوند. ویتامین D3 برای بلدرچین جنبه ضروری دارد. ویتامین D به جذب كلسیم و فسفر از دستگاه گوارش و تركیب كلسیم بر پوسته تخم‌ بلدرچین كمك می‌كند.
فوراتد (1979) نشان داد كه محدودیت غذایی ویتامین D3 كمكی، علی‌رغم كاستن از میزان جیره دریافتی، از وزن بدن پرندگان نر و ماده نمی‌كاهد. با این وجود، ‌تولید تخم از 74% به 20% كاهش نشان می‌دهد. در آزمایش دیگری، بلدرچین نر بالغ با مصرف جیره غذایی فاقد ویتامین D3 به مدت یك سال همچنان شرایط بدنی خوب خود را حفظ نمودند. اما تلفات 90 و 16% به ترتیب در بلدرچین‌های نر و ماده دیده شد. در حالتی كه هر دو از تعادل منفی كلسیم به یك حدود رنج می بردند.
وجود ویتامین ‌D با نور خورشید مرتبط است چرا كه تابش نور خورشید ساخته شدن ویتامین D در بدن پرنده را تحریک می‌كند. متأسفانه بلدرچین‌های تخم‌گذار به ندرت در معرض نور مستقیم خورشید قرار دارند و بنابراین میزان ساخت ویتامین D در بدن آنها محدود است. تولید كنندگان بلدرچین به طور معمولی ویتامین D را به مقادیر موردنیاز به جیره پرنده می‌افزایند تا اهداف تولیدی را با كمك آنها و نیز با استفاده از ویتامین D موجود در اجزا جیره برآورده سازند.

ویتامین E
كمبود ویتامین E سبب بروز بیماری در دستگاه عصبی جوجه‌ها با نام بیماری جوجه دیوانه (آنسفالومالاسی) می‌گردد. همچنین وجود این ویتامین در گله‌های مادر برای برخورداری از قابلیت جوجه درآوری مناسب تخم‌ها ضروری است. آنسفالومالاسی با وجود مقادیری از چربی‌های غیراشباع حساس در برابر فساد و تندشدگی رُخ می‌دهد. در این حالت بهتر است مقداری تركیبات آنتی‌اكسیدان برای جلوگیری از فساد چربی‌ها بدان افزوده شوند.
كمبود ویتامین E در جیره‌های حاوی پروتئین سویا و نشاسته، بر وزن بدن،‌ میزان مصرف جیره یا تولید تخم بلدرچین ژاپنی تأثیری ندارد. با این حال، سبب ناباروری در میان بلدرچین‌های نر می‌گردد كه با افزودن IM 40 ویتامین E به هر كیلوگرم جیره برای مدت 2 هفته رفع می‌گردد. باروری و قابلیت جوجه درآوری تخم بلدرچینهائی که با جیره معمولی حاوی گلوكز و كنجاله سویا، اما دارای مقادیر ناکافی ویتامین E، تغذیه شده اند پس از 20 هفته به شدت كاهش می‌یابد و ادامه مصرف این جیره برای مدت 35 هفته سبب آنسفالومالاسی یا دیستروفی عضلانی می‌گردد.
دانه‌ها و كنجاله یونجه مهم‌ترین منابع طبیعی ویتامین E به شمار می‌آیند.

ویتامین K
ویتامین K یك عنصر ضروری در ساخت پروترومبین به شمار می‌آید كه ماده شیمیایی ضروری برای لخته شدن خون است و كمبود آن می‌تواند به پارگی عروق خونی و خونریزی گسترده منجر شود. ویتامین ‌K به طور طبیعی در تمام غذاها به خصوص كنجاله شبدر مصری یافت می‌شود. میزان نیاز كم است و مصرف IU/kg2 در شرایط معمولی كفایت می‌كند. در صورت بروز مشكل می توان از محصولات سنتیتك محلول در آب ویتامین K3 استفاده کرد.

ویتامین ب ـ كمپلكس
این ویتامین‌ها به خوبی در غلات و دانه‌ها یافت می‌شوند و كمبود آنها به طور معمول رخ نمی‌دهد. كاركردهای اصلی ویتامین‌های گروه B كمك به بلدرچین در دست‌یابی به رشد مطلوب است.
تیامین (ویتامین B1)
وجود این ویتامین برای متابولیسم كربوهیدراتها ضروری است.
علائم كلاسیك پلمی نوریت در جوجه‌های بلدرچین تازه از تخم خارج شده ای که با جیره بوقلمون مادر حاوی 2/3 میلی گرم تیامین در كیلوگرم تغذیه می شدند، گزارش شده است.
این بلدرچین‌ها پاسخ مناسبی را در برابر تزریق ویتامین از خود نشان دادند. بلدرچین‌های ژاپنی مادر نیاز بیشتری به تیامین دارند كه mg/kg 8/0 جیره گزارش گردیده است.
ریبوفلاوین (ویتامین B2)
در صورت فقدان ویتامین B12 و ،ویتامین C ، مقدارmg 8 ریبوفلاوین به ازای هر كیلوگرم جیره پیشنهاد شده است كه در حضور این ویتامین‌ها به 4 میلی‌گرم كاهش می‌یابد. علائم نشان دهنده كمبود ریبوفلاوین عبارتند از: كاهش رشد، تلفات بالا، اختلال در ایستادن و وضعیت بدنی، كه در بلدرچین‌ها فلج پنجه خمیده نامیده می‌شود. در صورت تداوم دو هفته‌ای كمبود ریبوفلاوین پرها نیز در نخواهند آمد.
مطالعات در مورد تأثیر كمبود ریبوفلاوین بر تكامل دستگاه تولید مثل و جنین در بلدرچین‌های ژاپنی، تلفات بالایی را در گروه مبتلا به كمبود ریبوفلاوین نشان داده است. مقادیر 4 و 8 میلی‌گرم/كیلوگرم برای حفظ و تداوم تولید جنین تخم لازم است. داده‌های حاصله از تعداد هچ‌های هفتگی نشان داد كه افزودن مقادیر اندكی از ریبوفلاوین به جیره پایه می‌تواند بر افزایش موارد فلج پنجه خمیده بیانجامد در حالی كه مصرف مقادیر بالاتر كاهش آن را به همراه دارد.

اسید نیكوتینیك
با خورانیدن یك جیره عاری از اسیدنیكوتینیك به بلدرچین 4 روزه كاهش رشد ملاحظه می گردد. همچنین جوجه‌های تازه از تخم خارج شده بلدرچین، 9 روز پس از مصرف این جیره تلف شدند. سن پرندگان تعیین كننده شدت علائم كمبود اسیدنیكوتینیك بود. كاهش مشخص در رشد، بسته شدن چشم‌ها، كاهش فعالیت و آتروفی شدید عضله سینه در بلدرچین‌های مصرف كننده جیره دچار كمبود اسیدنیكوتینیك مشاهده شد. مطالعات بیشتر نشان داد كه وجود mg/kg 40 برای رشد طبیعی بلدرچین‌ها مناسب است.
اسیدپانتوتنیك
به منظور پیشگیری از تلفات و رشد طبیعی جوجه‌های بلدرچین مصرف مقادیر mg/kg 5/7 كلسیم پانتوتنات در جیره‌های خالص شده ضروری است اگر چه برای درآوردن پرها به طور طبیعی 30ـ10 میلی‌گرم از این ماده مورد نیاز است. مطالعات تکمیلی نشان دادند كه میزان نیاز بلدرچین‌ها به این ماده تا 5 هفتگی mg/kg 40 می‌باشد.
در بلدرچین‌های مادر برای برخورداری از باروری مطلوب و قابلیت جوجه درآوری بالا mg/kg 10 كلسیم پانتوتنات نیاز است. تخم‌های حاصله از بلدرچین‌های ماده ای که دچار كمبود اسید پانتوتنیك در جیره بوده اند، در اواخر دوره انكوباسیون تلف می‌شدند و خونریزی‌های جنینی، خیز و جنین دارای پاهای خمیده در آنها قابل مشاهده بود.
كولین
بلدرچین ژاپنی در حال رشد، در مقایسه با طیور معمولی نیازمند مقادیر بالاتری از كولین برای حمایت از حداكثر رشد و پیش‌گیری از وقوع نرمی استخوان، حفظ حداكثر وزن تخم، تولید تخم و قابلیت جوجه درآوری است. بلدرچین بالغ به مقادیر بالاتری كولین در مقایسه با طیور تخم‌گذار نیازمندند كه حدود mg/kg3100 جیره می‌باشد.
اسیدفولیك
كمبود اسیدفولیك در بلدرچین در حال رشد سبب رشد نامناسب پرها، تلفات بالا، ضعف پاها و فلج گردن می‌شود این علایم مشابه علایم قابل مشاهده در بوقلمون است. جوجه‌های بلدرچین نیز از كم‌خونی و سندروم پنجه خمیده رنج می‌برند. میزان اسیدفولیك مورد نیاز در بلدرچین در حال رشد معادل mg/kg 36/0 ـ 3/0 برای جیره است.

بیوتین
مطالعات نشان داده اند كه بیوتین زیادتری نسبت به سایر طیور برای كسب وزن و تولید تخم‌مرغ بیشتر مورد نیاز است.

ویتامین B12 (بیانوكوبالآسین)
ویتامین B12 برای رشد پرهای قرمز معمولی ضروری است. برای دستیابی به قابلیت جوجه درآوردن بهتر، وجود مقادیر كافی اسید پانتوتنیك و ویتامین B12 ضروری است. مقادیر مشابهی از ویتامین ب كمپلكس را می‌توان در تمامی اقلام غذایی یافت. بایستی تأكید نمود كه ویتامین B12 فقط در غذاهای با منشأ دامی یافت می‌شوند.

.

کبک پرنده‌ای زیبا، آرام و وحشی است که در بسیاری از دشت‌ها، دامنه هاو کوهپایه هاپراکنده‌است. این پرنده در نواحی وسیعی از جهان نظیر شمال آمریکا، شرق اروپا، خاورمیانه، آسیای مرکزی، شبه قاره هندوستان و باختر دور پراکنده‌است. نام این پرنده در زبان انگلیسی Partridge و در زبان فرانسه Perdrix و در زبان آلمانی Rebhuhn و در زبان عربی «الحجل» است، که به کبک چوکار «الشنار» نیز گفته می‌شود و در زبان فارسی به آن کبک می‌گویند. استاد دهخدا در لغت نامه خود در باره کبک گوید: «کبک، مرغی معروف و پرنده‌ای مشهور است که بر دو قسم می‌باشد دری و غیر دری، هر دو به یک شکل و شمایل لیکن دری بزرگ تر و غیر دری کوچک تر است. این پرنده بیشتر در کوهسارها زیست کند. قبج، معرب کبگ است. کبک پرنده‌ای از دسته ماکیان‌ها است که به جهت استفاده از گوشت وی آن را شکار کنند. اعراب گوشت او را از جمله طعام‌های بسیار لذیذ شمارند و چون خواهند این مرغ را بگیرند از هر طرف او را بپرانند تا وقتی از پرواز باز ماند و خسته شود خود را در برف پنهان کند تا با دست بگیرند».

مشخصات ظاهری کبک 

وزن کبک‌ها بین۵۱۰ تا ۶۸۰ گرم است و میانگین وزن در آنان ۵۹۵ گرم است، البته باید افزود که وزن کبک نر بین ۵۱۰ تا۸۰۰ گرم و وزن کبک ماده ۴۵۰ تا۶۸۰ گرم است. ترکیب پرها در هر دو جنس نر و ماده یکسان است. رنگ این پرنده قهوه‌ای مایل به خاکستری در بالا و زرد کم رنگ در قسمت شکم است. یک خط سیاه از قسمت جلوی سر آغاز شده و پس از عبور از چشم‌ها و گردن، در قسمت بالای سینه تمام می‌شود و سر و سینه خاکستری پرنده را از قسمت سفید رنگ گلو جدا می‌کند. پهلوی پرنده با ترکیبی از رنگ سیاه و شاه بلوطی متمایل به سفید پوشانده شده و پرهای انتهایی بال، به رنگ شاه بلوطی هستند. نوک، لبه پلک‌ها، ساق و پاهای کبک به رنگ صورتی تا قرمز تیره هستند. اگرچه هر دو جنس نر و ماده ممکن است دارای یک سیخک کوچک در قوزک پا باشند که به آن «مهمیز» می‌گویند، ولی این صفت معمولاً از مشخصات جنس نر است. کبک‌های نابالغ کوچکتر هستند و به رنگ قهوه‌ای و خاکستری هستند.

تاریخچه پرورش کبک 

پرورش کبک قدمت چندانی ندارد اما صید و شکار کبک تاریخچه‌ای بسیار کهن دارد. صید کبک یکی از تفریحات شاهزادگان و امرا و اشراف زادگان در بین سلسله‌های پادشاهان هخامنشی، اشکانی و ساسانی در دوران ماقبل اسلام در ایران بوده‌است. بعد از ظهور اسلام نیز بسیاری از پادشاهان سلسله‌های سامانیان، غزنویان، سلجوقیان و خوارزمشاهیان همانند شاهان گذشته علاقه زیادی به صید و شکار از خود نشان می‌دادند و با انتشار فرهنگ ایرانی در میان اعراب در دوران خلفای عباسی، بسیاری از خلفای خاندان عباسی نیز به آداب و رسوم درباری شاهان ایرانی علاقه مند شده و همانند آنان عازم صید و شکار می‌شدند. در سرزمین باستانی بدخشان که جزو قلمرو فرهنگی ایران محسوب می‌شود، کبک نماد و سمبل فرارسیدن نوروز می‌باشد و در بین آثار باستانی یافت شده در گورهای «کوشانی‌ها» در بدخشان تاجیکستان، مهری یافت شده که بر روی آن نقش یک کبک که شاخه گندم بر منقار دارد دیده می‌شود.

تعیین جنسیت کبک 

هر دو جنس کبک از نظر ظاهر و رنگ پرها بسیار به یکدیگر شبیه هستند. در نتیجه تعیین جنسیت آن‌ها از یکدیگر کمی دشوار است. اما می‌توان کبک‌های نر و ماده بالغ را از روی اندازه بدن و فرم سر تشخیص داد. کبک‌های نر عموماً جثه‌ای بزرگ تر و سنگین تر دارند. سر کبک‌های نر گرد و بزرگ تر و سر پرنده ماده بیضوی است. پاهای کبک‌های نر بلندتر بوده و پولک‌های درشت تری دارد و سریع تر از ماده‌ها راه می‌روند. هر دو جنس برآمدگی سیخ مانندی در پشت پا دارند ولی این برآمدگی در جنس نر بزرگ تر از برآمدگی پای پرنده ماده‌است و به آن «مهمیز» می‌گویند. گردن کبک نر معمولاً باریک تر و قوی تر از کبک ماده‌است. معمولاً در مراکز پرورش کبک، جوجه کبک‌ها را از طریق دیدن منافذ جنسی در ناحیه کلواک یا مقعد تعیین جنسیت می‌کنند که این امر نیاز به دقت فراوان دارد.

شکار کبک در ایران

شکار کبک در قبل از اسلام توسط شاهزادگان، امرا، سپاهیان و حتی شکارچیان معمولی رایج و متداول بوده‌است. معمولاً گونه‌های «کبک دری» و «کبک سی سی» و «کبک شنی» از رایج ترین گونه‌های کبک بوده‌است. در دوره اسلامی نیز شکار کبک ادامه یافت و امروزه شکار آن در بسیاری از استان‌های کشور رایج و متداول است. فصل شکار کبک در ایران در اواسط تیرماه می‌باشد و تقریباً در اواسط تیرماه جوجه‌های کبک به سن سه ماهگی رسیده و می‌توانند جدا از پدر و مادر به زندگی خود ادامه دهند. شکار کبک به روش‌های مختلفی صورت می‌گیرد و در آن از ابزارهای متفاوتی نظیر: تور، تله و اسحله شکاری استفاده می‌شود. راحت ترین روش برای شکار کبک، گذاشتن تله در اطراف منابع آب است که در چنین حالتی باید بامداد و یا هنگام غروب خورشید در کنار این منابع آبی در کمین نشست و پس از رسیدن کبک‌ها به این منطقه آن‌ها را با تور و یا تله شکار کرد و معمولاً در این روش از سوت‌های مخصوصی استفاده می‌شود که می‌توانند صدایی شبیه صدای کبک تولید نمایند و برخی از افراد نیز اقدام به ضبط صدای طبیعی کبک نر نموده و با پخش آن تلاش می‌کنند تا کبک را به نزد محل تله گذاری شده فراخوانند. گروهی دیگر از شکارچیان نیز برای شکار کبک از سگ‌های شکاری استفاده می‌کنند در این روش سگ‌های شکاری را در بین درختچه‌ها و چمن زارهای محل سکونت کبک رها کرده و سگ پس از یافتن کبک اقدام به شکار آن‌ها می‌نماید. استان کردستان یکی از استان‌های کبک خیز کشور است که شکار کبک در آن بسیار رایج و متداول است.

نژادهای کبک

۴۵ گونه کبک در جهان وجود دارد که برخی از این کبک‌ها عبارتند از:

۱. کبک برفی

۲. کبک عربی

۳. کبک پرزیوالسکی

۴. کبک کوهی

۵. کبک چوکار

۶. کبک فیلبی

۷. کبک بربری

۸. کبک پا قرمز

۹. کبک سی سی

۱۰. کبک دری

۱۱. کبک شنی

۱۲. کبک منقار بلند

۱۳. کبک خاکستری

تولید مثل کبک

در طبیعت کبک‌ها در بوته زارها جفت گیری می‌کند. کبک‌ها بسته به شرایط محیطی، یک مرتبه در سال تولید مثل می‌کنند و معمولاً تولید مثل از اواخر فروردین آغاز شده و بسته به منطقه جغرافیایی ممکن است تا اواخر تیر و اوایل مرداد نیز در مناطق سردسیر ادامه یابد. کبک ماده در حدود هفت ماهگی یا سن ۲۸ هفتگی شروع به تخم گذاری می‌کند و در هر بار ۷ تا ۲۱ تخم می‌گذارد و به طور متوسط ۲۴ روز بر روی تخم‌ها می‌خوابد و این عمل معمولاً وظیفه کبک ماده‌است. اندازه تخم‌ها ۴/۶۵× ۹/۴۶میلی متر است. از اواسط اردیبهشت تا اواسط مرداد، جوجه‌ها به تدریج از تخم بیرون می‌آیند. جوجه‌ها در هنگام بیرون آمدن از تخم، پر تحرک، باهوش و توانا هستند و می‌توانند پس از چند هفته، پرواز کنند. پس از گذشت ۱۲ هفته، جوجه‌ها بالغ می‌شوند اما برای جفت گیری آمادگی نخواهند داشت. نرها معمولاً تا زمان پرورش جوجه‌ها با خانواده می‌مانند، اگرچه بعضی از آن‌ها پس از تخم گذاری کبک ماده، خانواده را ترک و به کبک‌های نر دیگر ملحق می‌شوند. کبک‌ها تک همسر هستند و در فصل جفت گیری در اواخر اسفندماه، کبک‌های نر برای جلب توجه کبک‌های ماده، دم خود را به حالت چتر باز کرده در حالی که اندکی بال‌های خود را انداخته و سر خود را کج نگه داشته‌اند درجلوی کبک ماده حرکت می‌کنند و کبک ماده نیز با مشاهده این رفتار، نسبت به کبک نر رفتاری مهر آمیز نشان می‌دهد. هنگام خشک سالی و کمبود غذا، عمل تولید مثل ممکن است محدود به چند پرنده شود.

محققان دانشگاه "فیربنکس" آلاسکا معتقدند که این سیب زمینی رنگی می تواند بسیار معروف شود و سود سرشاری را نصیب ایالتی کند که در بخش کشاورزی شهرت چندانی ندارد.
"کارل لوئیس" رئیس دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه فیربنکس در خصوص توسعه این سیب زمینی اظهار داشت: "این چیزی است که برای سرآشپزها و برای مردم بسیار خوشایند است و بنابراین امیدواریم که برای خریداران و پرورش دهندگان نیز خوشایند باشند. به ویژه که این سیب زمینی در فصول کوتاه ما عمل می آید."

کره شمالی یکی از جهنم های روی زمین است؛ جهنمی منزوی با داشتن اقتصادی بسیار ضعیف که توسط حاکمان کمونیست و آرمانگرایی اداره می شود که سیستم حکومتی خود را مترقی ترین سیستم حکومتی جهان می دانند اما قادر به تامین نیازهای اولیه جمعیت 24 میلیونی ساکن پیونگ یانگ و دیگر شهرها و روستاهای این کشور به خاطر انزوای بین المللی، اقتصاد بسته و ناکارآمد و هزینه کردن در برنامه های نظامی نیستند.

مهارت حاکمان کره شمالی نه در رفع نیازهای مردم بلکه در تبلیغات و پروپاگانداهای سیاسی برای جذب مردم کره به تبعیت کورکورانه از اوامر دیکتاتوری همچون "کیم جونگ ایل" است. حدود ده سال پیش در اثر بروز قحطی در کره شمالی حدود یک میلیون نفر از مردم این کشور جان خود را از دست دادند. کره شمالی برای تامین نیازهای روزانه غذایی اش بشدت به کمک کشورهای دیگر مانند کره جنوبی، چین، ژاپن، روسیه و آمریکا وابسته است و این کمک ها را در قالب توسعه ندادن برنامه های هسته ای اش دریافت می کند، سیاستی که بی شباهت به گدایی نیست.

اخیراً سازمان خواروبار جهانی (فائو) وابسته به سازمان ملل اعلام کرده است که قحطی در کره شمالی بیش از یک چهارم مردم آن کشور را با کمبود شدید مواد غذایی و نیاز مبرم به کمک خارجی مواجه ساخته است. حدود سه سال پیش دولت کره شمالی از یک متخصص پرورش خرگوش در آلمان درخواست کرد تا برای رفع کمبود گوشت در این کشور و مبارزه با قحطی به کره شمالی کمک کند.

"کارل اسژمولینسکی" که به مدت چهل سال در امر پرورش خرگوش فعالیت دارد موفق شده بود گونه ای از یک خرگوش غول پیکر را تولید کند که وزن آن به حدود 10 کیلوگرم می رسد و با توجه به این نکته که تولیدمثل خرگوش بالا بوده و قادر است در سال حدود 60 بچه بدنیا بیاورد، گزینه مناسبی برای کمک به مردم قحطی زده کره شمالی به حساب می آید.

باز جای خوشحالی است که نرخ رشد جمعیت در کره شمالی یکی از پایین ترین نرخ های رشد جمعیت در دنیا (0.5 درصد در سال) است و در میان 190 کشور در رده 150 ام قرار دارد و گرنه معلوم نبود اگر مردمان کره شمالی مانند برخی از ساکنین کشورهای آفریقایی که در تولید مثل با خرگوش مسابقه گذاشته اند وضعیت قحطی تا چد فاجعه بار می شد!.
تصاویری از این نوع خرگوش ها:

کشف آفتاب پرستی کوچکتر از یک ناخن دست